dinsdag 8 oktober 2013

1550 - OVER DE BROERTJES EN DE ZUSJES VAN PHILIPS


.

Dinsdag 8 oktober 2013

Zaaimaand

Zon 7u54-19u05

H Ragenfried

.

1550 - OVER DE BROERTJES EN DE ZUSJES VAN PHILIPS

.

Het vroegere Lepanto, de Griekse havenstad NÁVPAKTOS aan de nauwe ingang van de Golf van Korinthe.

 

.

I) INLEIDING
Na ‘Lepanto’ dat we gisteren eventjes in evidentie mochten zetten, gaat het verhaal natuurlijk nog veel verder. Niet alleen over overspelige keizers en koningen bij de Heilige Liga die de Turken in de pan hakte, , maar ook over de Turken van toen, die straks, net als hun collega’s moordenaars van de Ideologie van de Wrede, weer volgende week dinsdag,15/10, voor hun ‘Offerfeest’, langs de kant van de weg, hun keel afsnijders instinct zullen botvieren op onschuldige schapen en lammetjes.
Dit stukje gaat wel niet over de hedendaagse Philips de Coburger, wat U misschien verwacht had, maar over Philips II van het Huis Habsburg, als echtige, techtige én wettelijke zoon van Keizer Karel, de o zo Christelijke Vorst, geboren in 1500 in het Prinsenhof te Gent, en, zo wordt gezegd door zijn gatlikkers, in wiens rijk de zon niet onderging. Enfin, een échte Gentse strop met volmaakte carrière waarvan elke Internationale Socialist maar kan van dromen.
Amerika was even daarvoor ontdekt (1492), Portugal en Spanje waren volop, in naam van de Christenheid, en als bevlogen Tsjeven, geld en goud daar weg te roven. Ze wilden  daar de zieltjes winnen, maar beperkten zich tot het winnen van hun aardse goederen…. Een ergerlijkz trek, die we zelfs nu nog terugvinden bij Fabiola di Mora e Aragon, ook een Spaanse
Maar om terug te komen op de liederlijkheid van onze toenmalige Vorsten, eerst nog even een vluggertje tot bij onze huidige koninklijke scheve schaatsrijders… Boudewijn wordt bijna heilig verklaard want hij tapte geen amourettes op naast het echtelijk bed, hij tapte alleen de telefoons af van gans de familie. Hij deed dat voor hun eigen welzijn en om op e hoogte te blijven van hun overspel, waardoor hij hoopte dat de dynastie er beter van zou worden. Coburgers zijn altijd begaan met huyn dynastie. Boudewijn heeft dat gezien bij zijn vader, Leopold III, die om zijn dynastie veilig te stellen, regelmatig op de koffie ging bij Hitler. Dat, toen hij stierf (Boudewijn), zijn broertje, de latere Albert Secondo, er (minstens) naast een wettige troonopvolger (Philips) één zoon en één dochter had rondlopen, maakt de vergelijking met Keizer Karel V hem als op het lijf gegoten.
Moet U horen!  Toeval bestaat niet, erfelijkheid wel.
Keizer Karel, de Gentenaar, maar ook die van ‘De Pot van Olen’, had één wettige erfgenaam die bekend werd in de Geschiedenisboekjes als de hardvochtige Filips II, de belager van de rijkdom en de eenheid der Lage Landen, de toenmalige wereldnatie der 17 Provinciën. Het Noorden hield stand, bleef zelfstandig, en werd Luthers. Het Zuiden bleef onder Spaanse bezetting en  bleef dus ook katholiek…..of week, voor wat betreft de besten,  uit naar het Noorden.
De enige wettige erfgenaam van Alberto Secundo is…Philips de Taaie die ooit als homo zal bekend staan, de enige met 4 wettelijke kinderen thuis bij attil, verwekt door in vitro fertilisatie.
Vervolgens had Keizer Karel de onwettige zoon met wie we gisteren kennis maakten in het verhaal van Lepanto. Dat verhaal gaat als volgt : . de vloot van de Heilige Liga stond onder commando van Juan de Austria, een buitenechtelijke zoon van keizer Karel V. en Barbara Blomberg uit het Duitse Regensburg.
Onze Alberto Secundo heeft een zekere Lorenzo (Laurent) als on-echte zoon erkend als het liefdeskind van zijn Dolce Paola met een zekere Italiaanse “zakenman’, de genaamde Vastepane. Maar van de strapatsen die deze persoon uitvoert, is alleen die met een zekere Wendy Van ‘t Zèètje van betekenis voor het nageslacht, en dat vanwege haar zoontje, de genaamde Clément….
Tot slot is er nog ons papier-maché Delphine-ke, die om te bewijzen dat ze uit de broek van haar vader komt, met de hulp van de sterke arm der Wet, de hand van de wetenschap moet inroepen. Men zegt zo dikwijls dat het bloed kruipt waar het niet kan gaan, maar in het geval van de Coburgers kruipt het bloed alleen in reageerbuisjes en niet voor elkaar.
Voilà, c’’est ça, we zijn er. Want het verhaal van Lepanto kan niet afgerond worden, zonder de onwettige dochter van keizer Karel, de Gentenaar, Margaretha van Parma, erbij te betrekken.
Toen jullie nog op de schoolbanken zaten, leerden jullie over deze Grote Dame, de door haar halfbroer (Philips II van Spanje) als Landvoogdes der Nederlanden werd aangesteld en later weer afgesteld. Zij resideerde in Mechelen, en was zeer geliefd, omdat zij meestal open stond voor verzuchtingen van haar eigen volk, en daarbij dikwijls inging tegen de wensen van de Koning van Spanje. Dat was ook de reden waarom zij op zeker ogenblik werd bedankt, en vervangen eerst door ene zekere Hertog van Alva, de bloedhond, en toen die het te bont maakte, op zijn beurt werd aan de kant geschoven ten voordele van Alexander Farnèse.
De nieuwe landvoogd, Alessandro Farnèse, een Italiaan, en neef van de Paus, was op zijn beurt net als zijn mama, goed bekend met de plaatselijke toestanden en om de Vlamingen in het kamp der Spanjaarden te houden, wist hij dat de beste methode was om hen te raken in hun geldbeugel. In concreto wilde dat zeggen, dat de Vrijhaven van Antwerpen moest losgeweekt worden uit het kamp der Oranjes…. Dat verhaal moet ons bekend in de oren klinken, want ‘De Val van Antwerpen’ en ‘Het Sluiten der Schalde’, zijn onderwerpen die regelmatig aan bod komen maar wel los staan van het verhaal van Margaretha van Parma….
Net zoals de naam van de Verboden Geliefde van Keizer Karel en moeder van ‘Jan van Oostenrijk’ bekend is gebleven, zo is ook de moeder van zijn onwettige dochter bekend gebleven. Het was de pronte dochter van een thuiswever uit Nukerke (bij Oudenaarde) die de jonge Karel in 1523, 23 jaar jong, ontmoet had bij een jachtpartijtje in de bossen aldaar. Zij zagen elkaar lang, veel en zeer intens, maar toen het meisje zwanger raakte, werd zij, voor de geboorte, naar oer-oud Christelijk gebruik, in een klooster ondergebracht. Later werd het kind grootgebracht bij de Nonnetjes in het klooster van Parma (Italië) en werd Margrietje Van der Ghuinste herdoopt tot… Margaretha van Parma. Wat hierop neerkomt, dat Keizers en Koningen toen heel wat meer kl*ten aan hun lijf hadden dan nu, met de Coburgers.
*
So far so good. Nu wil het toeval dat ook wij, na een drukke loopbaan in het Vaderland, onze laatste jaren zijn komen slijten in Italië, toevallig in de wondermooie en rustige omgeving van het Meer van Bolsena, op ongeveer 100 Km ten Noorden van Rome. Sint Franciscus en Felix Timermans zaten daar voor iets tussen, maar ook dat is een ander verhaal.
En wie ontmoeten we hier via Lord Byron, Goeth en hun reisverhalen,   in de Toeristische Dienst? Zeg dat ‘’t niet waar is : dit is hier niet alleen het voorhistorisch en geheimzinnig Etrusken-land, vervolgens het Land der Legionairs van Julius César, de al-oude pelgrims bedevaartweg van Canterbury naar Rome, de latere Pauselijke Staten tot 1860, maar tussen-in het Hertogdom van de adellijke Familie Farnèse…. De naam Farnèse bestaat niet meer op de huidige dag, maar de nazaten bekleden, onder een andere naam, nog altijd belangrijke posten in de Europese Unie.
Al de heuvelruggen van al a de dorpjes uren in de omgeving dragen tot op de dag van vandaag een ‘Borgo’ (Burcht) Farnèse. Ze zijn ofwel omgevormd tot museum voor van alles (kledij, pruiken landbouwgerief, schiettuig) of, de kleinste dan toch, tot meergezins appartementen. Caprarola bijvoorbeeld is Unesco wereld erfgoed…. Een daarvan is nog bewoond zoals oorspronkelijk bedoeld en dat situeert zich op het hoogste punt van het oude Bolsena (Volsini onder de Etrusken), pal onder de Noorse versterkte burcht met ophaalbrug uit de jaren 4 -500 na Chr. Tegen de rotsen geplakt, met rondom een mooie Renaissance lusttuin naar model van De Tuinen van Tivoli, dicht bij het Meer van Albano en Castelgadolfo, de zomerresidentie van Pausen, Keizers e Koningen, de mooiste tuinen ter wereld, staat deze borgo daar en dient als vaste verblijfplaats voor de Romeinse adellijke Prinsen del Drago.
Die Del Drago zouden afstammen van een oud adellijk geslacht van Moren-bevechters, de Bestrijders van Draken….
Mits een kleine vergoeding (€ 8 p.p.) heeft de dorpsonderwijzeres toelating om er groepjes van 5/6 personen telkens één uur in rond te leiden.
En daar stonden wij dan ineens voor haar, In schilderijen en borstbeelden : een verrukkelijk mooie vrouw waar de adel van af stroomde, behangen met rijke sieraden met op de achtergrond de torens van Gent…. Rubensiaanse rondingen en prachtige kledij, openhartig zalig glimlachend zoals ze dat al eeuwen placht te doen. Een blozende gezonde Vlaamse burgervrouw, met grote donkere ogen, die blonken van deugnieterij en van levenslust.
De koperen naamplaatjes zegden dat deze vrouw Margaretha van Oostenrijk was, maar dat werd weersproken door de datums : hier geraken  de historici er niet meer aan uit, aan al die Margaretha’s  die toen zowel als nu tot het kamp der bezetters hoorden. Margaretha van Oostenrijk was de tante van Margrietje Vander Ghuinste, gezegd van Parma, en ze is ooit ook Landvoogdes der Nederlanden geweest, in de jaren toen ons Margrietje nog in de bloemkool zat.
Verder hangt die ridderzaal tot tegen de zoldering nog vol met zwarte manspersonen in harnassen  en lange steekzwaarden, net alsof ze moeten poseren voor een prentje in onze Geschiedenisboeken.  De Dames des Huizes, want dat is ze, prijkt, bijna onder handbereik, in alle afmetingen en in alle houdingen op ontelbare plaatse, in heel het kasteel, en achtervolgt U met haar ogen, om het even war U de blik wedt. Een museum, door mensen bewoond in hun dagelijkse doen : dat is de Borgo van Bolsena.
*
IK hoor jullie denken; ‘De Dames des Huizes’ : hezo?
Wel, het zit zo. Toen ons Margrioetje, jong en bevallig als ze was, van de troon vervallen in Mechelen, naar Italië gestuurd werd door haar broertje, de Keizer in wiens Rijk de zon ook nooit onderging, was die wel machtig, maar hij zat altijd en overal krap bij kas. De Hollandse Piet Hein overviel hun huiswaarts kerende roofschepen, en vluchtte naar de Lage Landen et al die ‘Appeltjes van oranje’…. Ze waren daar in het verre Estramadura nieet wel van…. Vooral de Nederlanden, de Parel aan zijn Kroon, waren lastig in wat we nu de Godsdienstoorlogen noemen.  Hij koppelde zijn lieve zuster aan een van de twee rijkste mannen ter wereld : de Gebroeders de Medici uit Firenze. Het ongeluk bleef de arme man echter achtervolgen, want ook in Firenze zaten er ‘geuzen’ en bij de zondagsmis vielen ze aan met stokken en messen om de broers, die vooraan op een bidstoel binst de consecratie zedig de ogen neergeslagen hielden, te vermoorden. Lorenzo, de jongste kon in de sacristie vluchten, maar de oudste, de echtgenoot van Margrietje; bekocht het met de dood. De daders werden gevat en omgebracht, maar voor de jonge kinderloze weduwe dreigde weer het klooster….
Toen kwam de Paus op het idee om Margretje, de jonge weduwe, te koppelen aan een neef van hem, ook een Farnèse. Die was, als kasteelheer in Bolsena, gelukkig maar, eveneens onmetelijk rijk, zodat het familiefortuin kon aangesproken worden om de Kerk te helpen verdedigen….
Margrietje leefde dus lang en gelukkig als kasteelvrouwe in Bolsena, kreeg kinderen waarvan de oudste, Alessandro, later haar plaats innam in Mechelen en daar, om zijn bekwaamheid te bewijzen, zoals gezegd, eerst en vooral Antwerpen ging afsnijden van haar levensadem en haar rijkdom, de Schelde. Van het Oosterweel was in die dagen zekerlijk nog geen sprake, maar dat geweest zijn, hij zou er, net als de socialisten nu, wreed tegen geweest zijn. Caput Antveria, was immers toen ook al de leuze.
Margaretha van Parma, echtgenote Farnèse, heeft lange reizen met de koets of, in de zomer te paard, gemaakt in gans de streek, waarover zij lange verhalen opschreef, die bewaard zijn gebleven…. Ringsom het Lago liggen heerlijke dorpjes, droomverloren en als wij er zijn, en de protserige ‘esplanades’ om toeristen te lokken wegdenken, dan kan de amazone in de verte misschien wel Margretje Vander Ghinste zijn….
We varen, met vrienden en met kalm weer (want het Lago is vals en verraderlijk) naar ‘Het Pauseneiland’ (Busentena) en zien in verbeelding de geuzen naderen die de Paus die hier verkoeling ziocht,, een Farnèse, in allerijl doen vluchten naar zijn oninneembare burcht in Capoimonte, hoog op de top der rotsen. De Nobelen worden afgezet op de oever, en vluchten de nu nog bestaande wenteltrap op, naar de veilige burcht, de roeiers, die de toegang moeten vertragen, worden opgeofferd….
Als kasteelvrouwe heeft ze hier gegaloppeerd, gewandeld en gedroomd aan de oevers van het Meer van Bolsena, op vandaag nog altijd het grootste vulkanisch meer ter wereld, met het 3de properst natuurwater ter wereld. Dat dit jaar het Wereldkampioenschap  ‘Carper Fishing’ er plaats vinden onder haar hoge bescherming, doet even niet ter zake. Bolsena is het Dorp van de Bloedende Hostie, en moet voor de toeristen volstaan. Zelfs de ‘catacomben’ en de ondergrondse Etruskenstad interesseren geen kat…
Wat wel ter zak doet, is Lepanto, in de Golf van Kori,the (Griekenland). Net zoals we de boordjes ‘Halve Maan’ – de croissant – doen denken aan de overwinning op de Turken in 1683 voor de poorten van Wenen, zo danken we het bestaan van ons ’krentenbrood’ en de krenten in het algemeen, aan de nederlaag van de Tuken bij Lepanto, in de Golf van Korinthe.
Zelfs voor mensen die weten wat een ‘Rozenkrans’ is, moeten krenten aan Lepanto doen denken…..

Geschreven door AABEE via Digitalia


 


 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten