donderdag 27 augustus 2015

2792



.
*
.
*
INLEIDING
Het is goed in ’t eigen hert te kijken ’s avonds voor het slapengaan. En nog beter is het er op gewezen te worden, zelfs door niet-kerkelijke slimmerds, dat we allemaal maar kleine mensjes zijn in die heel grote wereld van ons. Waar van het eerste broederpaar direct na Adam en Eva, en amper weggejaagd uit de Hof van Eden in het Tweestromen Gebied van Tigris en Eufraat rond Bagdad, de ene broer de andere reeds de kop insloeg met een ezelskaakbeen. Toen, in die dagen leefden onze voorouders nog voor vele eeuwen zonder beperking van  jacht en visvangst. Een tijd dus waar naartoe we stilaan wee zijn gaan leven, bij gebrek aan iets anders.
Hieronder worden U woorden als zoete balsem geserveerd, zoals Transbalkanië, Centraal Azië, geopolitiek, enz. U bekijkt de hele grote wereld ineens als een klein stofdeeltje onder Uw microscoop. Wat tenslotte ook de werkwijze was van Einstein en de relativiteitstheorie en ja, zelfs van de Geneefse Wetenschappers met hun ‘Deeltjesversneller’. Zelfs Darwin, de Vader van de Evolutieleer zou hierbij zijn theorie willen herzien. 
Onze eigen o zo geroemde Europese Beschaving verschrompelt tot (met permissie) een vliegenscheet waarin we zo maar met de neus worden ingeduwd. De ‘Spleetogen’ zijn de werkelijke Meesters der Aarde. En daar heeft Confucius zelfs niets meer mee te maken.
De Chinezen (en dus niet den dezen) zijn als kamelen door het oog van de communistische naald gekropen, en zowel de Russische Beren als de Amerikaanse Koewachters zijn gewoon stierenstront (bullshit) aan de sandalen van hun lichtvoetige vrouwtjes.
Alleen die Centraal Aziatische Het is goed in ’t eigen hart te kijken ’s avonds voor het slapengaan. En nog beter is het er op gewezen te worden, dat we allemaal maar kleine mensjes zijn in die heel grote wereld van ons. Waar van het eerste broederpaar direct na Adam en Eva, en amper weggejaagd uit de Hof van Eden in het Tweestromen Gebied rond Bagdad, de ene broer de andere de kop insloeg. Toen in die dagen leefden onze voorouders nog voor vele eeuwen van de jacht en de visvangst.
Hieronder worden U woorden geserveerd als Transbalkanië, Centraal Azië, geopolitiek, enz. U bekijkt de hele grote wereld als een klein stofdeeltje onder Uw microscoop.
Onze eigen o zo geroemde Europese Beschaving verschrompelt tot (met permissie) een vliegenscheet waarin we zo maar met de neus worden ingeduwd. De ‘Splmeetogen’ zijn de werkelijke Meesters der Aarde. En daar heeft Confucius zelfs niets meer mee te maken.
De Chinezen zijn als kamelen door het oog van de communistische naald gekropen, en zowel de Russische Bereb als de Amerikaanse Koewachters zijn gewoon stierenstront (bullshit) aan de sandalen van hun lichtvoetige vrouwtjes.
Alleen die Centraal Aziatische Vlakten, met die onoverzienbare bendes van Moslimmer moordenaars, Moslimmer dieven en Moslimmer verkrachters, daar weten zij als Progressievelingen ook geen raad mee.
Ik heb het hier al dikwijls al lachende geschreven: Islam rules the wifes!

Ik heb het hier al dikwijls al lachende geschreven: Islam rules the wifes!
*

MIDDENSTUK
Onder voorname dankzegging
overgenomen door Digitalia bij
*

Naar nieuwe belangrijke geopolitieke wijzigingen?
Verhouding Rusland-China-Amerika bepaalt Europese macht
*
Koopt China haar belang in Rusland?
 Midden juni geraakte bekend dat China in het zuidoosten van Siberië, in de regio Transbaikalië (aan de Chinese grens gelegen) voor ongeveer 300 miljoen euro zal gaan investeren. Volgens berichten gaat het om investeringen in een agrarisch gebied van ongeveer 115.000 hectaren groot. Enkele dagen later merkte de gouverneur van het nog oostelijker gelegen joods autonoom gebied (met 176.000 inwoners) op dat Chinese ploegen daar reeds meer dan 80% van de grond bewerken, waarvan 85% met soja beplant is.
China is bezig aan een stille, maar opmerkelijke opmars in Rusland, zoals het dat in het verleden deed in Afrika bijvoorbeeld. China zoekt grondstoffen, zoekt uitbreiding van importproducten. Vooral het Russische Siberië komt steeds vaker in beeld en de reden hiervoor is natuurlijk vrij duidelijk: de oppervlakte van Siberië bedraagt ongeveer 13,1 miljoen km2, waarin 40 miljoen inwoners leven. China is ongeveer een kwart kleiner, maar daar leven 33 keer zoveel mensen.
Sommige Russische politici – de liberaal-democraten om ze niet te noemen – schreeuwen al moord en brand en zien een dreigende invasie van Chinezen op zich af komen. Het zou wel eens kunnen dat hier gewoon een volgende zet op het geopolitieke wereldschaakbord bezig is tussen de verschillende grote partners, Amerika, Rusland en China.

Indamming van Rusland als actueel Amerikaans buitenlands beleid
Voor steeds meer politieke commentatoren is het duidelijk dat vrede en stabiliteit in Europa onmogelijk zullen blijken als ze tegen Rusland gericht zullen zijn. Maar sinds de crisis in Oekraïne kwam dit natuurlijk wel in een ander licht te staan. Konden sommigen de Russische operatie in de Krim geopolitiek nog enigszins plaatsen, dan bleek de bewapening (door Poetin) van separatisten in Oekraïne voor velen een brug te ver! Het beeld dat velen van Rusland hebben – vooral, maar niet alléén NAVO-voorstanders – werd hierdoor eerder versterkt: Moskou, zo leek het wel, zou zich niet aan internationale verdragen houden, breekt het volkerenrecht waar het haar uitkomt, en geeft alleen maar (en niets meer dan dat) de indruk mensenrechten te respecteren.

Men kan nochtans ook niet om de vaststelling heen dat Amerika er alles aan doet om de Koude Oorlog verder te zetten, en dat Rusland door haar ‘boerse’ opstelling argumenten in grote mate versterkt. Rusland zit in een moeilijke geopolitieke toestand. Heel wat voormalige Warschaupakt-leden werd intussen een sterke NAVO-partner. Had Rusland tot voor enkele jaren nog de wereld als geopolitieke Bühne, dan is die nu ingeperkt tot de periferie rond Rusland. Zelfs het Russische grondgebied zelf wordt stilaan geopolitiek strijdtoneel…. Enkele bijzondere problemen houden de Russische bewindvoerders zeer bezig: ten eerste ziet men het gevaar van latent etnische spanningen, gecombineerd met een extreme vorm van islamisme in Centraal Azië. Bijzonder veel Russische staatsburgers vechten nu al mee in de rangen van IS, en die strijders komen stilaan terug binnen gesijpeld.

Rusland ziet de Oekraïnecrisis, gekoppeld aan het in 2008 geëscaleerd conflict met Georgië en de verschillende gekleurde revoluties in en rond de Kaukasus als een nieuwe ronde in een geopolitiek spel waarin de VS als enige grootmacht er alles op alles op zetten om Rusland onder de duim te houden. Voor veel Russische commentatoren houdt de Koude Oorlog gewoonweg verder aan en sloot de NAVO – onder leiding van de VS natuurlijk – Rusland geleidelijk op in zijn binnengrenzen. Aan de buitengrenzen houden nieuwe, betrouwbare NAVO-lidstaten de wacht.

Een derde problematiek maken ‘de Rusland in het buitenland” uit. In de postsovjet-ruimte leven – het Baltikum inbegrepen – ongeveer 17 miljoen Russen, waarvoor het moederland zich verantwoordelijk voelt. Zal Rusland naar militaire middelen grijpen om hun belangen veilig te stellen? Stelt u even voor dat Rusland de Amerikaanse Monroe-doctrine zou aanwenden om daar in te grijpen waar de belangen van “haar” Russische burgers in gevaar of in het gedrang komt?

Naar een einde van de indammingspolitiek? China als ‘Dritte im Spiel’?

En zo komen we terug op Amerika. Als er iets is, dat de VS met bijzondere argwaan gadeslaan, zijn het maneuvers waarbij gebieden die voor haar strategisch zijn, toegang zou kunnen worden ontzegd. En dan valt natuurlijk de naam van die ‘andere’ supermacht, China.
Ook in de multipolaire wereld, met haar grote economische belangen, is het duidelijk dat de handelingsvrijheid van de VS niet primair belemmerd wordt door Rusland. Rusland is momenteel – hoezeer bepaalde Russofielen dit ook kunnen of zullen betreuren – geen échte relevante geopolitieke factor. China is momenteel de enige wereldmacht die in staat is de VS te stoppen, of fundamenteel te hinderen. Economisch, financieel en technologisch is China stilaan zelfs de meerdere van de VS.

De voorbije jaren concentreerden de Amerikanen zich dan ook vooral op de vraag wat men zou moeten doen als bijvoorbeeld China de toegang tot operatiegebieden in Zuid-Oost- en Oost-Azië zou verhinderen. Wat als de toegang tot bepaalde strategische gebieden in de Stille Oceaan door China onmogelijk wordt gemaakt. Het is geen geheim dat de Volksbevrijdings marine al meer opdrachten uitvoert dan alleen de controle op de eigen kusten uit te voeren (zie vorige Nieuwsbrief van onze vzw…). Deze geopolitieke machtsuitbreiding van China komt voor de VS zeker niet als een verrassing uit de lucht vallen.

De VS hebben verschillende strategische scenario’s op zak, een zogenaamde dubbele strategie. De eerste strategie bestaat erin dat men China  prikkelt om deze weg niet te gaan. Zelfs verregaande economische samenwerking met China zou tot de mogelijkheden behoren, terwijl men verder zou bouwen aan militaire en technologische allianties in de regio, om de groeiende invloed van China in te dammen. De samenwerking met China zou kunnen op voorwaarde dat China de geopolitieke macht in de VS in de regio niet vermindert of afbouwt…

Een andere strategische keuze zou een Russisch-Amerikaanse alliantie kunnen zijn, een troefkaart waardoor een tot hiertoe louter maritieme indamming van China vervolledigd zou kunnen worden door een continentale insluiting. Een keuze die voor de VS bijzonder problematisch is, natuurlijk, want dan komen ook enkele strategische keuzes in Oost-Europa onder druk. Zelfs Europa zou de gevolgen van deze mogelijke nieuwe en onuitgegeven alliantie bepaald wel voelen.
Peter Logghe
*
UITLEIDING
Deltastichting is een conservatieve, onafhankelijke, onkerkelijke, pluralistische en partijpolitiek ongebonden Vlaamse vereniging, die in 1965 werd opgericht door historicus Luc Pauwels.
De Deltastichting wil bijdragen tot een betere maatschappelijke ontwikkeling van de bevolking door ondersteuning te geven aan het sociaal–cultureel werk. De vrije meningsuiting is een goed dat we hoog in het vaandel dragen, het schrikt ons met andere woorden niet af, waar nodig het politiek correcte pad te verlaten.
De Deltastichting richt zich met deze doelstelling voor ogen vooral, maar niet uitsluitend op de geschiedenis en de actualiteit van de Vlaamse, (lees) Heelnederlandse beweging, de Europese culturele diversiteit, de Europese eenmaking, de ecologie en de volkscultuur. De Deltastichting wil haar doelstellingen bereiken door:Het uitgeven van het driemaandelijkse tijdschrift TEKOS (Teksten, kommentaren en studies).Het verspreiden van een maandelijkse elektronische nieuwsbrief.Het organiseren van Colloquia, vormingsavonden, informatiecampagnes en tentoonstellingen
Het opzetten en/of ondersteunen van onderzoeksprojecten die een bijdrage kunnen leveren aan het sociaal-culturele werk.
Het organiseren van zomeruniversiteiten en educatieve uitstappen.
Het adviseren en begeleiden van andere sociale, educatieve of culturele organisaties.
In 2004 kreeg de Deltastichting van de Universitaire Werkgroep Literatuur en Media van de KU Leuven de persprijs het Gouden Lampje. Deze prijs werd haar toegekend voor de organisatie van het colloquium "Recht op antwoord tegen de dictatuur van het politieke, correcte denken" en de publicatie van de congresreferaten.

Voor straks:
Dit zijn de troela’s op onze regeringsbanken…
*
Dit was de allerindividueelste expressie van de allerindividueeolste emotie van……
 (Get) Digitalia

*
EINDE
*

Geen opmerkingen:

Een reactie posten