woensdag 21 februari 2018

4426



Woensdag 21 Februari 2018
4426 – MET WIE MEN VERKEERT WORDT MEN VEREERD
*
INHOUD: MEDIA – ISLAMISERING: de De VRT, inzonderheid het babbelwijf-prramma Canvas/Ter Zale was vroeger als baanvak vrijj-ruimer & ijsbrker met de blote handen van Het Allernieuwste Geloof, méér dan verdacht in Vlaamse Middens. Via DOORBRAAK is nu het bewijs geleverd dat het een broeinest is van levensgevaarlijke intrigeanten. Ik noem geen namen, want dodenlijsten zijn er al genoeg.
De Judas-penningen die ze dagelijks hiervoor opstrijken zijn geen hemelse dauwdruppels, maar gewoon gegraaid eigen belastinggeld.

IEDER VOGEL IN VRIJHEID
ZINGT ZOALS HIJ GEBEKT IS
*
Lieve Lezeraar,
Even in herinnering brengen. U waart toch niet vergeten dat deze ‘Weblog’ feitelijk een soort persoonlijk logboek is dat (dwangmatig) openbaar gemaakt moet worden, omdat nu eenmaal daar de digitale mogelijkheden voor het grijpen liggen.  Het is ook een manier om de tijd nuttig door te brengen. Maar vooiral is het het gedroomde middel om zic jong en belanfgrijk te voelen.
Dat is nu eenmaal ook de helaasheid der dingen….
Vandaag is ten twedenmalel in één en dezelfde week mijn beste kostuum als vanzelf ‘uit de kast gekomen’, omdat er nu eenmaal zaken zijn in het leven die ceremonie kledij waard zijn. En loop ik daar toch wel meteen dat Libanees warhoofd tegen het lijf.
’t Geluk vliegt, en wie het vangt, heeft het.
Ik wist heç. Ik wist het! HLN en dat andere warhoofd (Hilde Sabbe) moeten als spoken in onze kleerkast gezeten hebben, klaar om mijn beste kostuum te activeren.
En verlà. Het is zover. Een open doekje voor Doorbraak en de open ruimte voor de zwans in de polletiek.
**
*
Zolang de TV, de radio en alle, maar dan ook alle Gewestelijke Zenders niet in handen zijn van de democratisch verkozen eigen Vlaamsr Regering, zal het verraad niet stoppen. Liefst zag ik alles geprivatiseerd worden (om de werkingskosten in de hand te houden) met alleen een soort ‘Inspectie Dienst lijk bij de Belastingen. Om er over te waken dat niemand buiten de lijntjes kleurt.
Buiten de lijntjes kleuren mag natuurlijk wèl, maar dan met ieder mogelijk wederwoord daar stantepede onmiddellijk naast worden gezet. En ongelikte bos-beren lijk die Kathleen Colls of dat serpent dat ‘dienst’ doet aan het Parlement, krijgen de dag zelf nog de buitenwacht. Opgeruimd lucht op.
Dan krijgen wij tenminste ‘Nieuws’ zoals elk ander nieuws, op iedere andere zender, maar niet zoals bij de VRT dat  aankondigt, als Hét Nieuws.
Aan het VRT- Tangetje Martine maken we geen woorden meer aan vuil. Het is zò al erg genoeg.
**
*
Neen, natuurlijk heb ik de lezer niet kunnen overtuigen. Het spijt mij langs alle kanten. Daarom onderstaande hoofdschotel van de échte Chefs. Bun apetito
**
INGEHUURDE HOOFDSCHOTEL bij
Canvas is de Abou Jahjah-schaamte voorbij
*
Welke bokkensprongen Abou Jahjah ook maakt, de liefhebbende armen van Canvas gaan wijd voor hem open.

Bart Schols kust net zijn schoenen niet.
*
16 februari 2018 Eddy Daniels 

Stel dat morgen iemand in Borgloon of Ingelmunster een poging tot Dorpspartij lanceert met de prikkelende belofte al onze maatschappelijke problemen in één klap op te lossen, hoe groot zou de persbelangstelling dan zijn?
Dyab Abou Jahjah
is er echter in geslaagd niet slechts de pers te mobiliseren voor zijn nog niet eens bestaande partij (Be.One, aan fantasie geen gebrek), hij hield er op 7 februari ook twee reclamespots op Canvas aan over van samen bijna 25 minuten (6’ 10’’ Terzake, 18’30’’ De Afspraak). Faut le faire. In Knack kreeg hij overigens verschillende bladzijden, hebben zij het dan zo moeilijk om kopij te vinden?
Belg geworden door te trouwen
Dyab Abou Jahjah (°1971) is een merkwaardige figuur, en dat zal ongetwijfeld het excuus zijn voor de VRT-journalisten om hem steeds weer een open doekje te geven. Al doet Bart Schols nu wel wat moeite om kritisch tussen te komen. In 1991 deed hij een asielaanvraag in België, nadat die eerder in Frankrijk was afgewezen. Zijn leven zou zogezegd in gevaar zijn geweest in Libanon omdat hij in ongenade was gevallen bij Hezbollah. Achteraf zou hij toegeven dat dit een leugen was (KRO tv 25/06/2003), en zijn ouders zouden verklaren dat hij nooit echt een Hezbollah-strijder was geweest. Ook in België kreeg hij nul op het rekest, maar door een huwelijk met het Vlaams meisje Peggy P. kreeg hij toch onze (dubbele) nationaliteit te pakken. Hij liet zijn vrouw meteen zitten en de hele bedoening zou achteraf (volgens zijn schoonvader) van zijn kant een opportunistisch schijnhuwelijk zijn geweest (DS 30/11/2002). Hoe dan ook, zijn nationaliteit raakte hij niet meer kwijt.

Hier stond een assertieve Arabier, geen Uncle Tom maar een Malcolm X

Ondertussen behaalde hij hier een graad in politieke wetenschappen aan de UCL (Louvain-la-Neuve) — hij is bepaald geen dommerik. Zijn vader is overigens universitair docent in Libanon. Hij begon zijn politiek activisme met de Arabisch-Europese Liga (AEL). Zijn basisstelling was dat de Arabieren die hier leven volwaardige Europeanen zijn en als dusdanig moeten behandeld worden. Onder andere vond hij dat Arabisch als landstaal erkend diende te worden. Het kot was te klein, de internationale pers gooide zich erop (The New York Times 01/03/2003), gevestigde politici reageerden hysterisch, het was gedaan met de Alibi Ali’s op de  klassieke lijsten. Hier stond een assertieve Arabier, geen Uncle Tom maar een Malcolm X. Dat sprak natuurlijk de straatbengels aan, al reageerden die wel huiverig op zijn voorstel tot verbod op drugs, want dan raakten ze hun broodwinning kwijt (De Volkskrant 10/03/2003).
De premier ging uit de bocht
In 2002 braken rellen uit na de moord door een psychisch gestoorde man op een Marokkaanse imam in Borgerhout. Abou Jahjah kwam politiecommissaris Luc Lamine voor de camera’s de mantel uitvegen op een manier die elke andere burger een bekeuring wegens smaad zou opleveren. De AEL zette dan straatbrigades op, om het racisme van politieagenten te filmen. Er was één patrouille van een drietal gesluierde meisjes, gretig gevolgd door camera’s van de reguliere pers.
Het bezorgde hem de beschuldiging een privémilitie op te richten. Abou Jahjah ging vrijuit, misschien mede omdat de toenmalige premier zich had laten gaan. Hij had vanaf de tribune van het parlement al een veroordeling uitgesproken (26/11/2002). Verhofstadt had de scheiding der machten doorbroken.
Vaandelvlucht
Eén partij zag een nieuwe vrijheidsheld opstaan. De toen wanhopige PVDA, die al 25 jaar electoraal actief was en steeds weer bot ving. Ze richtte samen met de AEL de lijst Resist op, gaven Abou Jahjah de beste plaats en alle faciliteiten. Onder andere de partijkas, die gespekt werd door brave militanten die in halve armoede leefden om de propaganda te betalen. Ze kropen letterlijk voor hem in het stof en verloren bijna de helft van hun zeldzame trouwe kiezers. Abou Jahjah pocht dat hij bijna zesduizend stemmen behaalde. Toen de PVDA als AMADA voor het eerst opkwam in 1974 behaalden ze in datzelfde arrondissement meer dan 14 000 stemmen. Zulk een succes was dat dus niet.
Abou Jahjah liet de PVDA met de brokken en een lege partijkas zitten

Abou Jahjah liet de PVDA met de brokken en een lege partijkas zitten. Dit leidde bij PVDA trouwens tot een intern gewetensonderzoek, waar ze nu de vruchten van plukken. Hij richtte dan maar de Moslim Democratische Partij op (MDP). Zijn deelname aan de verkiezingen van 2004 werd helemaal een lachertje. In 2006 gooide hij de handdoek in de ring, en verdween met de noorderzon. Uitgerekend naar dat Libanon waar zijn leven zogezegd bedreigd werd.
Omzwervingen van een sprekende mitrailleur
In 2013 was hij terug, Libanon had blijkbaar helden genoeg. Hij richtte meteen Movement X op, een radicale beweging tegen racisme. Onze pers haalde het Libanese wonderkind met open armen in om te ageren tegen wat hij ‘structureel racisme’ noemt. Hij kreeg drie jaar lang een wekelijkse column in De Standaard, tot machteloze woede van veel lezers, en mocht op de VPRO zich zelfs een avond lang voordoen als een mak schaapje dat ten onrechte als een wolf wordt gezien (Zomergasten 31/07/2016). In De Afspraak op Canvas werd hij een stamgast. Daar blonk hij vooral uit in het onderbreken van mede-panelleden. Hij sprak als een mitrailleur, erger dan Verhofstadt destijds in De Zevende Dag, en liet niemand anders aan het woord. Bart Schols liet meestal lijdzaam begaan, blind van respect blijkbaar voor het wonderkind.
*
Abou Jahjah kreeg daarin een paar naïeve zielen mee als Hilde Sabbe, ondertussen ex-journaliste bij Het Laatste Nieuws. Volgens haar omdat ze te links werd bevonden. ‘Tijdens mijn laatste jaren bij Het Laatste Nieuws heb ik de sfeer zienderogen zien verslechteren. Iets positiefs schrijven over allochtonen zorgde altijd al voor gore reacties van lezers, maar de laatste jaren liep het echt de spuigaten uit’, vertelt ze (Knack.be 13/02). Dat ze in die omstandigheden haar unieke positie als columniste die tegen de stroom kon ingaan, opgaf voor een dubieus avontuur met een onbetrouwbare figuur, was in mijn ogen ook geen voorbeeld van helder politiek inzicht. Maar kom, iedereen maakt zijn eigen keuzes.
Een nieuwe partij
Toen Ahmet Koç in Limburg overhoop kwam te liggen met SP.A, mede omwille van zijn uitgesproken erdoganisme (DS 26/08/2016), zag Abou Jahjah zijn kans weer schoon. Zij gingen samen een nieuwe partij voor radicale gelijkheid oprichten. Dat was mei 2017. Natuurlijk kwamen zij uitgebreid aan het woord in De Afspraak (15/05/2017). ‘De samenwerking is een feit, en staat op solide gronden’, zegde Abou Jahjah met de nodige aplomb (Knack.be 10/05/2017).
Tegen half september lagen ze met elkaar overhoop. In december 2017 liet Abou Jahjah de zielige Koç achter, zoals hij dat eerder met zijn vrouw, de PVDA en ‘zijn’ AEL had gedaan. Hij had immers versterking gekregen van de al lang uitgerangeerde Groen-politica Meryem Kaçar en haar echtgenoot Dries Lesage, professor en directeur van The Ghent Institute for International Studies. Hilde Sabbe bleef trouw op post als Alibi Autochtone.
Gods wegen zijn ondoorgrondelijk
Uiteraard mochten Kaçar en Abou Jahjah uitgebreid hun verhaal doen in zijn huismedium, De Afspraak (07//02), waarbij drie dingen bleken. Eén: behalve versleten slogans hadden ze niets te vertellen. Twee: Abou Jahjah onderbrak ditmaal niet voortdurend opponenten, maar zijn eigen partijgenote. Drie: Bart Schols greep eindelijk in. Waarschijnlijk was hij zich toch gaan schamen voor zijn onderdanige dhimmitude in het verleden. De weddenschappen zijn nu geopend: hoe lang zal het duren vooraleer Abou Jahjah en Kaçar elkaar in de haren zullen vliegen? Dankzij Bart Schols worden we daar perfect over ingelicht. Waarom Canvas, de schaamte voorbij, zich blijft encanailleren met al die strapatsen, blijft een raadsel waar we slechts nederig het hoofd voor kunnen buigen. De wegen van de VRT zijn echter ondoorgrondelijk.

AAN DE VRUCHTEN
KENT MEN DEN BOOM
*
Juist. Galgenhumor is ook humor. Al vrees ik dat de gehangene daar niet veel meer aan heeft.
Kijk, het is niet zeer Christelijk, maar moest de VRT (en de ‘vrije’ tegenhanger) morgen hangen, ik zou er niet rouwig om zijn.
**
*
Eenmaal de lokalen gedesinfecteerd zijn, de ruiten gewassen en e vloeren geschrobd, zou die Reyerslaan bvb kunnen herdoopt worden in de Bevrijdinglaan.
Net als de Berlijnse Muur zou die seksloze zendtoren symbool van een Slinx Schrikbewind, zoals die andere toren in Kaaskerke, op zekere donkere nacht door ‘onbekenden’ kunnen gedynamiteerd worden. Zou de Minister van Just-is-Just in de Kamer deze historische woorden kunnen herhalen ’Hij ligt er en hij ligt er goed’.
Ik persoonlijk zou er zelfs niets op tegen hebben, moest de virtuele President van het Onafhankelijk geworden Vlaanderen, net zo krachtdadig als President Trump, de TV-Werkvloer zo ver mogelijk wèg van Broekzele willen hervestigen.
Op de IJzeweide in Kaaskerke bij Diksmuide bijvoorbeeld. Daar staat een hemelhoge sierlijke toren. Met Kruiskop en AVV-VVK goed zichtbaar ten aanzien van de geele wereld.
**
*
Hier spreekt tot U, op 11 Juli van dit haar, iemand die geflankeerd wordt door de Presidenten van Polen, van Hongarije, van Tjechië en van Slowakije. Met op de voorgrond President Geert Wilders van het Broedervolk der Nederlanden. Met op de voorgrond de vlaggen van Oostenrijk en de AfD.
En Bruxellabad kan de pot op. Wordt verkocht aan de meestbiedende. Met licjhte voorkeur voor de Poet.
Jezus, Maria, Jozef! Wat zou de beiaard spelen van al onze torentransen, waarop de Leeuwen dansen!
**

*
Hemelrijker










Geen opmerkingen:

Een reactie posten