dinsdag 12 april 2022

515 – NIETS IS WAT HET LIJKT, VOORAL NIET ALS HET ONS WOTDT VOROGEKAUWD…

 

.

DINSDAG 12 APRIL 2022

*

    515 – NIETS IS WAT HET LIJKT, VOORAL NIET ALS HET ONS WOTDT VOROGEKAUWD…

*

OEMAATJE IN EXTREMIS

MADDENS EN BAUWENS: ‘FRANSE DEMOCRATIE IS BETER DAN DE ONZE’

*

12/04/2022 David Geens

*

Als het regent in Parijs, dan druppelt het in Brussel. Deze week gaan Pieter Bauwens en Bart Maddens na hoe de uitslag van de eerste ronde van de Franse presidentsverkiezingen bij ons binnen druppelen. Er zijn immers analogieën te ontdekken. De Franse verkiezingen laten duidelijk zien dat wie zich het thema koopkracht kan toe-eigenen, veel stemmen haalt. Zowel Le Pen als Mélenchon zitten op die trein.

Daarom winnen de antisysteempartijen

 

Hetzelfde zien we in Vlaanderen en Wallonië. Zeker aan Waalse kant zien we dat de PTB alsmaar terrein verovert op de PS. De PVDA zit ook in Vlaanderen in de lift. Maar de conclusie volgens Bauwens en Maddens is vooral dat bij ons het systeem vastzit en verandering onmogelijk maakt. Dat zorgt er voor dat de zorg om financieel niet rond te komen, niet tot gewijzigd beleid leidt. Daarom winnen de antisysteempartijen, volgens onze politieke analisten. Volgens Maddens hebben we net zoals Macron in Frankrijk een charismatisch figuur, namelijk Bart De Wever, die meer en meer het centrum tracht in te palmen. Maar het inerte systeem maakt verandering onmogelijk.

Het gestolde systeem

Die verstardheid zou wel eens de aanleiding kunnen zijn waarom goede politici als Loryn Parys stoppen met hun politieke loopbaan. ‘Er is meer macht uit te oefenen op andere plekken in onze lobbycratie,’ meent Pieter Bauwens. Het is geen slechte zaak dat er uitwisseling is tussen de politieke sector en andere sectoren. Anders komen we tot nog meer politieke dynastieën. Het is echter een symptoom van het gestolde land waarin goedmenende mensen vaststellen dat ze niks kunnen veranderen. Waarbij Bart Maddens jaloers kijkt naar het Franse systeem waar volgens hem een betere democratie heerst.

I N H O U D

De dagen volgen alklaar op als galoperende paarden onderweg, zonder het te beseffen, naar de afgrond der Geschiedenis. Daar isn , noch met de dagen noch met de galopperende paarden ook geen houden aan.

Gisteren was er nog de euforie wegens de moerlemeie van de Franse verkiezingen, vandaag is het weer der miserie in de Oekraïne die het beeld beheerst.

Voor iemand die is opgegreid tussen de oorlogsgraven van het IJzerfront, als het ware een voortdirende onderdompeling in modder e verdriet, voelt het aan als thuiskomen. Andere jeugdherinneringen heb ik niet. Inbegrepen de ‘Bezettingstijden’ ’40-’45.

Oorlog? Dat was, toen yenminste, toch kinderspel… Want betere speelvelden om er verstoppertje te selen, waren er niet…

http://blog.seniorennet.be/guvaal/

*

12-04-2022

BLAUWE BLA BLA

*

In het VTM-journaal van zondagmiddag kwam Quicky nog maar eens vertellen het volste vertrouwen te hebben in zijn partijvoorzitter Lachaert die, zei hij, ‘verkozen werd door een meerderheid’. Dat laatste klopt, maar wie ‘a’ zegt, moet ook ‘b’ zeggen en dat is, dat diezelfde Lachaert de mensen die hem verkozen hadden, daarna voor de gek heeft gehouden door het tegenovergestelde te doen van wat hij hen beloofd had. Dat Quicky dat niet zegt, tot daar toe – dat noemt men hier ‘politiek’ - maar dat het VTM-nieuwsanker niet eens de moeite deed hem daarop te wijzen, is beroepsmisvorming en/of onbekwaamheid.

---

En nu we toch weer eens over de liberalen bezig zijn, is er nog Hilde Vautmans, (ex?)-protegée van Verhofstadt en dank zij hem in het Europees parlement geraakt, de grote kindercrèche voor gebuisde politiekers, ‘het dik betaalde luilekkerland van waaruit bijna niemand ooit terugkeert’, zoals ’t Pallieterke het verwoordt. Die Vautmans heeft het bestaan een pleidooi te houden voor de verlaging van de btw op ... paarden! Straks vraagt ze er misschien nog een voor de verkoop van dure horloges?

---

Die paarden van hierboven doen mij denken aan een leuke mop uit de tijd van Jean-Luc Dehaene. Die zat zgz ooit op een Europese vergadering naast John Major, toen de premier van de UK. Op een gegeven ogenblik vraagt Major hem wat zijn hobby’s zijn. ‘Well’, antwoordt Jean-Luc in zijn ‘beste’ Engels: ‘I like to see soccer and I fok horses’. Waarop Major, enigszins geschrokken, zegt: ‘Pardon?’. ‘Yes, zegt onze Jean-Luc : ’Paarden’.

De magie van de microgolf: PoeTinnepatat voor Oekraïne

En andere magische rituelen

Acta Sanctorum - 11/04/2022 Johan Sanctorum -

*

Het ergste van de coronacrisis lijkt achter de rug, het fameuze GEMS-expertencenakel is opgedoekt, de virologen mogen terug naar hun leslokalen en laboratoria. Marc Van Ranst, tot voor kort een even vaste TV-waarde als het testbeeld, is een vervlogen nachtmerrie, weg met deze man. Dat had u gedacht. De Morgen heeft hem opgevist om tweewekelijks, afwisselend met privé-bejaardenhelpster Els Van Doesburg (N-VA), een column te verzorgen. Ik heb hem voor u gelezen: er staat niets in, u hoeft er dus ook uw pc niet voor aan te zetten, want dat speelt alleen Vladimir Poetin in de kaart. Zo weten we nu dankzij de overheidscampagne ‘Ik heb impact’. Een formidabel actieplan rond energiebezuiniging waarmee het over & out is voor Rusland, als olie- en gasleverancier.

Wanbestuur

Zuinigheid, het werd ons thuis van jongs af ingeprent. De koelkast niet gans de dag laten openstaan, daar is niets mis mee. Ons moeder deed de TV uit van zodra het elektriciteitsverbruik onverantwoord werd geacht, zoals bij regerings mededelingen en de shows van Jan Theys. Maar nu wordt dat gezond huismoederverstand een staatszaak, en dat heeft alles te maken met de drift van de overheid om zich met ons privé leven te bemoeien via, jawel, campagnes.

Wetten en regels volstaan niet, het gedrag van de burger moet gestuurd en bijgestuurd worden, met morele argumenten, gedrenkt in een bad van culpabilisering.

Dat doen ook de woke-ideologen, er is een opvallende gelijkenis. Meestal wordt er geknepen in onze burgerzin, verantwoordelijkheidsgevoel, sociaal besef, weldenkendheid, maar snel verandert dit in het opzadelen van schuldgevoelens. We doen niet genoeg, we moeten een tandje bij steken, het juiste doen en het foute laten. Politieke correctheid in woord en daad. Het is niet echt van moeten, maar wie niet meedoet zou in China alvast slechte punten krijgen op zijn burgerrapport.

De goede doelenshows zoals de Warmste Week behoren daar toe, maar veel sterker en dwingender zijn de thematische, gedragsbepalende campagnes die als het engeltje op de rechterschouder meekijken en ingrijpen in de meest banale onderdelen van het dagelijks leven. Het gras niet meer maaien voor de biodiversiteit. Vegetarisch barbecuen voor het klimaat. Vooral geen vuurtjes stoken in de tuin. En dus nu de campagne ‘Ik heb impact’, met als ondertitel: ‘Ga slim om met energie, zo helpen we Oekraïne’.

Toverkunst en zwarte magie

 

Huh? Impact zei u? Slim? De bedenker van die ezelsbrug weet waar de lamp brandt. De Belgische overheid kreeg werkelijk niks meer voor mekaar op vlak van energievoorziening, sinds Verhofstadt onze elektriciteitsproductie inclusief kernpark verpatste aan de Fransen. Elke herfst duiken de afschakelingsplannen weer op, elk jaar staat de kernuitstap weer op het menu zonder dat dit degelijk becijferd is, en met de groene inbreng is het alleen maar erger geworden.

 

alles draait in de soep, maak de mensen wijs dat het probleem aan hen ligt, dat zij het dus moeten oplossen, en fabriceer daartoe een soort catechismus, vol tips voor handelingen en rituelen waarmee het kwaad bezworen wordt

 

Dus wordt er naar het plan B gegrepen: alles draait in de soep, maak de mensen wijs dat het probleem aan hen ligt, dat zij het dus moeten oplossen, en fabriceer daartoe een soort catechismus, vol tips voor handelingen en rituelen waarmee het kwaad bezworen wordt.

U begrijpt: dit gaat over toverkunst en zwarte magie, we zitten weer in de middeleeuwen, zo niet bij de Kelten. Het monster Poetin valt niet te temmen, het licht zal uitgaan, tenzij met hulp van bovenaf, en die hulp kunnen we afsmeken via werken en gebeden, simpele handelingen die iedereen kan uitvoeren, en die de samenhorigheid bevorderen. Helaas, beste mensen, energie-expert Ronnie Belmans van EnergyVille becijferde al dat het voor Vladimir Poetin en zijn olie geen moer uitmaakt of u de microgolfoven dan wel het fornuis gebruikt. Noteer tevens dat aardappelen in de microgolf alleen puree opleveren, nooit gebakken patatjes.

Exorcisme

Het gaat echter over de perceptie en het idee. Magie duikt op waar de onkunde zich verbergt. De overheid verblijft in een wachtkamer van lopende zaken tot aan de volgende verkiezingen. Er moet gewoon tijd gewonnen worden. Naast brood en spelen, voetbal en Big Brother, moet het volk ook zinnige bezigheden aangepraat krijgen, hartverwarmende opdrachten die de illusie geven dat we euh… impact hebben. Een groot deel van het groene discours draait rond deze gedragssturing, die varieert van verkeers drempels, over de maai-mei-niet-actie, tot zich niet meer wassen en in bamboe schoeisel rondlopen. Het echte effect zit tussen de twee oren.

Vandaag maken we een nieuwe opstoot mee van dat officiëel exorcisme. Door het voor te stellen alsof u via de aangeraden rituelen energie bespaart én Oekraïne helpt, doet men vergeten dat wij door een caci stocratie geregeerd worden, een regime van corrupten en onbekwamen die er niet voor kunnen zorgen dat het licht aanblijft. De strijd tegen Satan wordt in de keuken beslecht, via een Voodoo-ritueel dat bovendien goed is voor uw portemonnee, hoe wonderlijk is dat.

Het Belgische naai-atelier

Die truc om rituele handelingen aan te bevelen of op te leggen die geknoei moeten verdoezelen, is vaste kost in Absurdistan. Heel de Belgische covid-strategie was erop gebaseerd. Terwijl hoger vernoemde opperviroloog de dagelijkse televisiemis opdroeg, moest de gewone man/vrouw het kwaad bezweren door ’s avonds binnen te blijven, op de trein naar Oostende aan het raam te gaan zitten (heen maar niet terug), de toegang tot het toilet bij privé-feestjes te verbieden, niet op een bank plaatsnemen in het park enzovoort. Het zijn maar een paar voorbeelden van magisch handelen in tijden van onheil.

En dan waren er uiteraard de attributen die in geen enkel bezweringsritueel mogen ontbreken: de maskers. Toen in het begin van de coronacrisis bleek dat minister van ongezondheid Maggie De Block de mondmaskervoorraad had laten verbranden, gebeurden er twee dingen. Eerst hielden de virologische hogepriesters vol dat die maskers helemaal niet nodig waren. In een volgende fase, toen de leugen niet vol te houden was, ging men over tot de daad, en werd elke vrouwelijke burger aangeraden om haar bh in twee te knippen en er mondmaskers van te maken. Dat was april 2020, nu net twee jaar geleden.

Het Belgische naai-atelier werd een voorbeeld voor Europa, en een perfecte oefening voor de huidige surrealistische ‘Ik heb impact’-campagne

Zo gezegd zo gedaan: de naaimachines ratelden dag en nacht, de tips voor het betere stikwerk gingen van Twitter over Instagram tot de Boerinnenbond en de vrouwenbladen rond. Het is eigenlijk onvoorstelbaar hoe rekkelijk en volgzaam de doorsnee burger is, en wat men van ons allemaal gedaan krijgt. Het Belgische naai-atelier werd een voorbeeld voor Europa, en een perfecte oefening voor de huidige surrealistische ‘Ik heb impact’-campagne. Momenteel worden alle bij elkaar passende bh-helften opgezocht en terug aan mekaar genaaid, een ont-maskering die bij de juiste temperatuur Erika Vlieghe tot een ware sexbom opwerkt waar zelfs Vladimir Poetin zich aan zou kunnen verbranden. Impact!

Niemand minder dan de ex-komiek Vladimir Zelinski lacht zich vast een breuk met de micro-oorlogjes in de keukens van de Lage Landen, terwijl Tsjechië tanks aan Oekraïne levert. Ironisch genoeg van Russische makelij. Zoals ik al eerder zei: we hoeven geen grappen te verzinnen, humor is overal en de realiteit zelf is een karikatuur. Gewoon de muis zoeken, en even in de microgolf, meer moet dat niet zijn.

‘Terug naar Malpertus – Over humor en satire in woketijden’ (Johan Sanctorum) is herdrukt en terug beschikbaar. Neem voor het boeken van een lezing hierover contact op met de auteur.

Johan Sanctorum

*

CENSUUR & BROUCKIE-VRIJE MAAR VRANKX ONAFWENDBARE

STRICT PERSOONLO-IJKE COMMENTAAR

*

Er zijn volgens mij –maar wie vben ik - momenten in een mensenleven waarbij het beter is even het toneel te verlaten, in plaats van op het podium te springen.

De Regime Pers immers doet de rest. Bla-bla-bla in plaats van een no-stop stilstaand beeld van een jonge moeder met een dode baby in de armen. Zou meer effect hebben op de Poet, denk ik.

Voor de weinigen onder ons die zich nog herinnerenn dat we mlidden de Goede Week zijn, geeft het meer pas in gedachten bij de calvarie te zijn van het Oekraïense volk, dat om God weet welke redenen, van klein tot groot letterlijk uitgemoorrd wordt.

Daar waar kogels en granaten in het rind vliegen, is er geen plaats meer voor…. galgenhumor.

Gedenk, O Mens, vandaag ik, morgen gij.

**

Hoe ik aan deze eerder nostalgische inspiiratie kom? Gisteren op de West Vlaamse Gewestelijke de herdeneking gezien in St Juliaan (Langemark) van het gedenkteken ter herinnering aan de vele duizenden Canadese jongens, die op deze dag, 11 April itijdens WO I, in een paar seconden tijd allemaal de dood vonden bij de eerste Duitse aanval met chloorgas. Ze waren de dag zelf pas aan het front aangekomen en waren dus nog altijd in een roes van enthousiasme voor het avontuur dat hen te wachten stond.

Dat het monument 17 meter hoog boven de vlakte uitrijst, waar nu de industrie welig tiert, geldt als bewijs dat deze sukkelaars niet voor niets zijn gestorven.

*

Digithalys

Geen opmerkingen:

Een reactie posten