dinsdag 17 september 2013

1516 - MET WIE OBAMA VERKEERT, WORDT HIJ VEREERD


***

Dinsdag 17 september 2013

Fruitmaand

Zon 7u21-19u52

H Lambertus van Maastricht

Sint-Lambertus brengt het spinnewiel bij de heerd

.

1516 - MET WIE OBAMA VERKEERT, WORDT HIJ VEREERD

.

De Syrische vrienden van Obama

 

Brengen de Vrede aan die ene geknielde landgenoot…..

.

I) INLEIDING
Gevoelige lezers slaan dit stukje, overgenomen bij E.J. Bron, best over. Ik heb er echter aan gehouden, het toch te brengen, omdat er zelfs in ons eigen land nog altijd mensen zijn die de ‘godsdienst’ die van uit Saoud Arabia is uitgezwermd, als een godsdienst evenwaardig aan het Katholicisme aanvaarden.
Ze kunnen daarvan overtuigd blijven, net zolang tot ze door de werkelijkheid worden ingehaald….. waarbij Obama hen daarbj zeer grondig hlpt en bijstaat. .

II MIDDEN

Syrische “rebellen” onthoofden – kinderen kijken toe

Posted on 15 september 2013       door E.J. Bron

*

Hoe wreed de islam tegenover ongelovigen en vrouwen is, kan intussen iedereen, die met de ogen open door het leven gaat, zien. Dat deze wrede, mensverachtende Steentijdideologie haar perverse bloeddorstigheid belangrijker vindt dan het welzijn van haar eigen kinderen, moest een fotograaf in de stad Keferghan, in het noorden van Syrië van dichtbij meemaken. Hij heeft het barbaarse schouwspel gedocumenteerd.

 

Het zwaard rust kort op de nek van de man, die geblinddoekt onder een blauwe hemel neerknielt. Enige ogenblikken later zwaait de beul zijn rechterarm naar beneden en de gevangene is dood.

Deze barbaarse scene wordt door een menigte joelende mannen, velen van hen eveneens bewapend, gevolgd. Op een laag muurtje, slechts enkele meters verwijderd van de plaats van executie, zitten kinderen. Netjes naast elkaar zoals bij ons in het kindertheater en kijken stil en vermoedelijk zwaar geschokt toe hoe het hoofd van de man van zijn romp wordt gescheiden.

Hier het artikel van de journalist uit de Daily Mail, vertaald door Thore Feuerbach:

“De man werd naar de plek geleid. Hij was geblinddoekt. Ik begon foto´s te maken, de een na de ander. Het zou de vierde executie zijn die ik deze dag fotografeerde. Ik voelde me vreselijk, stond meerdere keren op het punt van braken. Maar ik hield het in, want ik wist dat ik dit als journalist moest documenteren, net zoals ik daarvoor al de drie andere onthoofdingen op drie andere plekken, buiten Aleppo, had gefotografeerd.

 

De menigte begon te jubelen. Iedereen had er zin in. Ik wist dat ze me zouden wegbrengen als ik zou proberen in te grijpen; en de executies zouden desondanks gewoon doorgaan. Ik wist, dat ik niet kon verhinderen wat er op dit moment gebeurde; ik zou alleen mezelf in gevaar brengen.

Ik keek naar een scene van een enorme wreedheid: een menselijk wezen, dat behandeld werd op een manier hoe geen menselijk wezen ooit behandeld zou moeten worden. Ik had het gevoel dat twee en een half jaar oorlog de mensen beroofd had van hun humaniteit. Op deze dag hadden de mensen bij de executie geen controle meer over hun gevoelens, over hun driften, over hun woede. Het was absoluut onmogelijk hen te stoppen.

 

Ik wist niet hoe oud het slachtoffer was, maar het was jong. Hij werd op de knieën gedwongen. De rebellen om hem heen lazen zijn misdaden op die op een papier stonden geschreven. Ze stonden om hem heen. De jonge man knielde op de grond, zijn handen gebonden. Hij was verstijfd.

Twee van de rebellen fluisterden iets in zijn oor en de jonge man antwoordde op onschuldige en droevige manier; ik kon echter niet verstaan wat hij zei, want ik spreek geen Arabisch.

 

Op het moment van de executie pakten de rebellen zijn keel. De jonge man verzette zich. Drie of vier rebellen hielden hem tegen de grond gedrukt. De man probeerde zijn hals met zijn handen te beschermen; met de nog altijd geboeide handen.

 

Hij probeerde zich te verzetten, maar zij waren sterker en onthoofdden hem. Ze hielden zijn hoofd in de lucht.

Deze scene in Syrië, dit moment leek alsof het uit de Middeleeuwen zou komen; het soort berichten dat men in geschiedenisboeken leest. De oorlog in Syrië heeft een punt bereikt, waarop een persoon meedogenloos vermoord wordt in aanwezigheid van honderden mensen, die genieten van het spektakel.

Als mens zou ik willen dat ik nooit gezien zou hebben wat ik heb gezien. Maar als journalist heb ik de camera en de plicht hiertoe. Ik heb de plicht te verbreiden wat ik gezien heb. Daarom heb ik het omschreven en de foto´s gemaakt. Ik zal dit hoofdstuk z.s.m. afsluiten en proberen er nooit meer aan te denken.”

 

Verder schrijft de “Daily Mail”: hoewel het moeilijk is het politieke lidmaatschap van de deelnemers te bevestigen, zei een ooggetuige dat de beulen tot de ISIS zouden behoren, een fractie van Al Qaida.

 

Deze kinderen zijn voor hun leven getekend en worden zo voorbereid op hun oorlog tegen alle ongelovigen. Wie gezien zulke berichten nog steeds beweert dat dit niets met de islam te maken zou hebben en dat islam vrede betekent, is of een stomme onwetende of een leugenaar. Sinds de islam Saoedi-Arabië heeft verlaten, trekt hij een niet te vergelijken spoor van bloed achter zich aan. Deze haatideologie, die door politici wereldwijd op bijna criminele wijze beschermd wordt, heeft niets met vrede, ja, zelfs niet eens iets met menselijkheid te maken.

 

Bron:

 

http://www.pi-news.net/2013/09/syrien-rebellen-kopfen-kinder-schauen-zu/

 

Auteurs: L.S. Gabriel & Thore Feuerbach

 

Vertaald uit het Duits door:

 

E.J. Bron

III SLOT
Niet alleen de Christenen, maar verder de meeste beschaafde lieden, kennen dat spreekwoord uit de Bijbel, dat hij die het zwaard bemint, er ook zal door vergaan. Simon Petrus kreeg het op zijn brood van de Goddelijke Meester Hemzelf, toen hij het zwaard trok om Hem te verdedigen.
Tegenwoordig zou ik eerder zeggen, dat wie raketten bemint, ook door raketten zal vergaan. Zwaarden, raketten, alle soorten schiet- en moordtuig, wie de Islam aanhangt gaat ermee slapen en staat er mee op. Waarbij zeker niet mag vergeten worden, dat de koren-eters ingeprent wordt, dat als ze voorlopig te zwak staan om te zwemmen in andermans bloed, zich moeten toeleggen op veinzerij en bedrog. Tot ze aan de beurt zijn.
Onze Europese immigratie-bazen in Bruxellabad  dragen een verpletterende verantwoordelijkheid. Poetin gaf vandaag een duidelijk signaal : ze gaan er onverbiddelijk uit, alle criminele vreemdelingen van niet-Russische origine. Goed nieuws voor de Russen. Maar waar zullen die avonturiers dan terecht komen? Toch niet bij ons! Waarom marcheert het ‘Plan Siberië’ niet?  Wie daar op logement is, zal alle duivels rap terug verlangen naar zijn tentje in de hete woestijn….
O Ja! Nog waar ook! We moeten onze toekomstige Meesters met het nodige respect bejegenen, hen koesteren en verzorgen….
Tenzij ook wij het voorbeeld van onze goede vriend Vladimir volgen. Gewoon in gepantserde en in hermetisch toe gesoldeerde  roestvrij stalen wagons  per sneltrein naar ergens een of andere oase brengen en daar uitkippen. Wees Berber (of iets anders) wie Goed Berber schiep!
*
Voor geval U die reporter (of zelfs mij) zou verdenken van sensatie, moet ik helaas verwijzen naar de informatie-plicht die op elke burger weegt. Het staat iedereen vrij in de afgrond te rijden, maar het is onze verdommelijke burgerplicht om te waarschuwen. Zo lang we dat nog kunnen.
Op die manier bestaat er ook kans, dat we gehoord worden.

Geschreven door AABEE via Digitalia








 


 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten