maandag 10 november 2014

2095



+
2095 – OPEN BRIEF AAN RUDY DELEEUW DOOR JMDD
*
En toch staat ie d’eer niet mager van….
*
De Jean Marie is en blijft een Toffe Pee. Onderstaand epistel vond ik bij http://blog.seniorennet.be/apenland/ en zoals U ziet kon ik weer niet aan de verleiding weerstaan. Mag ik met aandrang vragen, om ook dit pareltje zoveel mogelijk te helpen verspreiden?
Het fenomeen der ‘Unions’ hebben we  meer dan 50 jaar geleden in Engeland weten ontsporen. Zo vonden we het lachwekkend, en verder niets, dat om een stopcontact in huis bij te plaatsen, eerst iemand van de Gilde der Electriciens de exacte plaat moest komen uittreken, die dan gevolgd weer door iemand van de Gilde der Bricklyers, om de gaatjes voor de pluggen te boren, die dan verder afgewerkt werden door de eerste Gilde. Zondigen tgegen deze  voorschriften werd door de Rehtbanken zwaar beteugeld. Denkt U dat onze toenmalige Politiekers Grote Verstanden op basis hiervan  enige voorzichtigheid aan de dag hebben gelegd?  Integendeel: ze hebben gezorgd dat onze ‘Unions’ compleet 100% onschendbaar zijn, want geen rechtspersoon. Wat in de omringende laden nergens het geval is.
Straffer nog. Erkwamen wetten die aan elke onderneming, zelfs de allerkleinste, volledige openbaarheid van zaken diende te worden gegeven, door de verplichte ‘neerlegging’ van de Jaarrekening bij de Balanscentrale van de Nationale Bank. Met verplichte vermelding van de meest intieme details die het ondernemingshoofd ‘s avonds tussen de lakens nog niet wilde delen met zijn halve trouwboek. Die gegevens werden dan per sector samengevoegd en hen voorgelegd, om op die manier alle geheimen tot in de puntjes te ontrafelen. Belangrijk: de uitbetaalde ‘lonen’ aan de bedrijfsleiding in vergelijking met de loonkost der werknemers. En dan maar stakingen organiseren voor opslag. Want de patroon verdient altijd teveel. Vandaar de bedenking dat de syndicaten al veel bedrijven hebben kapot gemaakt, maar er nog nooit één hebben opgestart en in leven gehouden. Wat natuurlijk zuiver kapitalistische praat is…
Beste Jean Marie, het woord is aan U!
*
Waar Koning Filip I regeert en Elio en zijn PS de bevolking terroriseert.
*
'De enigen die belang hebben bij werkloosheid, zijn eigenlijk de vakbonden'
Geachte heer De Leeuw, Beste Kameraad Rudy,
Sta me toe dat ik je tutoyeer. Ik weet dat het niet past bij je status, maar het bekt beter. Ik zal het niet hebben over je haat- liefdeverhouding met de notionele intrest, domiciliefraude in Aalst of de aberraties uit het verleden zoals het uitkeren van één miljoen euro zwart geld aan gesyndiceerde werknemers bij Sabena, de zwarte kassen bij BBTK Antwerpen en Brussel of de hulp bij sociale fraude met Turkse nieuwkomers in Limburg. Het is te goedkoop, en ook je collega's hebben boter op hun syndicale hoofden. In het ARCO-dossier hebben je kompanen van de Christelijke Arbeidersbeweging de spaarpot van 780.000 coöperanten geplunderd en de rekening doorgeschoven naar de belastingbetaler. Een aderlating ter waarde van een dozijn indexsprongen. In elke bananenrepubliek word je daarvoor standrechtelijk gefusilleerd, hier gepardonneerd.
Vakbonden zijn een elementair onderdeel van onze democratie, Kameraad Rudy. Maar je moet wel stilaan beseffen dat de klassenstrijd gestreden is. Het kapitalisme is gesocialiseerd tot volks- en spaarboekkapitalisme. De gemiddelde koopkracht, in reële cijfers, dus na uitzwering van de inflatie, is op vijftig jaar tijd verviervoudigd. De waarde van een huis is vertienvoudigd. De duizelingwekkende overheidsschuld, die in die periode tot stand kwam door voorthollende exuberante welvaartseisen, moet nu echter getorst worden door een werkende bevolking die toen nog niet actief of zelfs maar geboren was. Dat is pervers. We erven de wereld niet van onze ouders, we lenen ze van onze kinderen, schreef Antoine de Saint- Exupéry jaren geleden al.
Kaviaarsyndicalisme
De uitbouw van de verzorgingsstaat werd door de zuilenorganisaties in hun voordeel gemanipuleerd. Zij verzorgen de dienstverlening, de staat zorgt voor de subsidies en hun patronerende politieke partijen zorgen voor het wettelijk kader en het bijhorend cliëntelisme. Politieke partijen regeren in de eerst plaats voor hun achterban, of liever voor het knuffelen ervan. Op elke drie PS-kiezers zijn er twee inactief. De uitkeringsfabriek van de sociale zekerheid is hun handelsfonds. Het Federale Ministerie van Arbeid is al sinds 1918 in handen van een ACW'er of een ABVV'er. De uitkeringsbevoegdheid van de werkloosheidsdiensten is quasi het monopolie van de vakbonden. Uniek in de wereld. Vakbonden leven van een percentage op de werklozensteun (minimum 2% op de omzet). Honderden miljoenen om te fungeren als uitbetalingsloket van dopgeld, ideaal om leden te rekruteren en de kas te vullen. Het is misschien pervers, Kameraad Rudy, maar ik zeg het toch: de enigen die belang hebben bij werkloosheid, zijn eigenlijk de vakbonden. Het gerinkel van de kassa klinkt altijd luider dan het geruis van het geweten. Er is quasi geen controle op in- en uitgaven omdat syndicaten geen rechtspersoonlijkheid hebben. De ledenlijst en de bankrekeningen zijn beter bewaakte geheimen dan de goudvoorraad van Fort Knox. Voetbalclubs moeten opdraaien voor het wangedrag van hun hooligans, jullie vergoelijken de Brusselse brandstichters. Vakbonden heb ik nooit een baan weten scheppen, behalve voor zichzelf, tot in de Regentenraad van de Nationale Bank toe. In de tempel van het kapitalisme staat er meer foie gras op het menu dan boterhammen met smos. Kaviaarsyndicalisme.
Mannenbastions van zelfgenoegzaamheid
Vakbonden worden per definitie als sociaal en progressief beschouwd omdat ze in principe de rechten van de werkende mens verdedigen. In werkelijkheid zijn ze afgegleden naar conservatieve behoudsgezinde machtscentra met een ingebedde angst voor verandering. Mannenbastions van zelfgenoegzaamheid, gestructureerd naar Sovjetmodel met aan het hoofd een unitair politbureau. Voor de één miljoen staatsambtenaren zijn er sedert 1959 zelfs geen syndicale verkiezingen meer gehouden. Daar geldt, naar oude dictatoriale communistische gewoonte, het systeem van de coöptatie. Voor privéondernemingen geldt wel een schijndemocratie waaraan enkel de gevestigde vakbonden mogen deelnemen. Met het aantal syndicaal" beschermde" werknemers in de KMO's kan je al een nationale betoging op de been brengen, Kameraad Rudy. De onderlinge concurrentie tussen de rode, groene en blauwe jesjes is even groot als tussen de politieke partijen. Zieltjeswinst wordt afgekocht met exuberante eisen en doorgeschoten verworvenheden ten koste van de ondernemingen of de overheid. Recht op luiheid ten koste van recht op arbeid, overmatig verdedigd door rechters in sociale zaken. De Sociale Zekerheid evolueerde van een vangnet naar een hangmat. Sociale fondsen werden syndicale beleggingsfondsen. Ik hou van het proletariaat, Kameraad Rudy, niet van het profitariaat. Nergens is de kloof tussen loonkosten en nettolonen hoger dan in ons land om dit systeem in gang te houden. Sedert 2007 steeg de loonkost met 15 %, de werknemer kreeg er nog geen derde van in zijn zakken. Stop die zelfverminking.
De Luxemburgroute
'De enigen die belang hebben bij werkloosheid, zijn eigenlijk de vakbonden'

Ik heb het niet voor straatcriminelen met een hesje die Brussel in brand steken, of voor stakende spoorlui die bij voorkeur op maandagen de reizigers gijzelen, omdat ze dan een verlengd weekend hebben. Ik haat echter nog meer de witteboordcriminelen die de schatkist plunderen via de Luxemburgroute. Voor het patronaat is het altijd crisis, werken we nooit lang en flexibel genoeg, en is onze concurrentiepositie altijd ondermijnd. Doemprofeten voor het eigen profijt. Jullie onderhandelen volgens de wet van Hamilton: ideeën zijn a priori slecht als ze bedacht zijn door iemand waar ze een hekel aan hebben. Zolang de rekening van het sociaal overleg naar de belastingbetaler kon doorgeschoven worden door de werkgevers en de vakbonden, werd de sociale vrede bewaard. Maar nu is de kas leeg, Kameraad Rudy. Vandaar dat ik een beroep durf te doen op je gezond verstand. Door jouw tunnelzicht, zal de stakingstrein verder de economie ontsporen. Door jouw angstvisioenen houdt jan met de pet de knip op de portemonnee, vermindert het consumentenvertrouwen en is het licht aan het einde van de tunnel nog verder af. Daarom: Sterft gij oude vormen en gedachten!

Sans rancune en met gebalde vuist
Jean Marie Dedecker
P.S. Het schoonmaakbedrijfje, dat mijn kantoor netjes houdt, moet 25 klanten afzeggen bij gebrek aan poetsvrouwen. Wil je de bezem uit de kast helpen halen, Kameraad Rudy ?
*
Tot zo ver deze Eerste Lezing. En dat de Jean Marie nog geen klein beetje chance heeft, dat hij als Senator heel wat meer mag zeggen dan het eerste ket beste blogschrijverke.
Er ligt dus voor de Regering van ’t Blauw Michelleke nog een hele weg te gaan. Al zijn er tekenen aan de wand dat we met deze ploeg nog altijd niet Onze Lieve Heer bij de voeten hebben. Neem nu ons Liz-a-Bedje, die als Minister van Integratie, van mening is dat de voorlopers om onze ondergang te bewerkstelligen, heel wat meer moeten gepamperd worden. U leest het goed: het hen zeker niet  mogen moe gemaakt worden. De prijs hiervoor speellt geen enkele rol.
Vlaanderen kleurt dus wel al geel, maar nog niet geel genoeg!
*
Na lezing, volhardt en ondertekent: Digitalia.
.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten