dinsdag 31 maart 2015

2497



*
Dinsdag 31 maart 2015
Buienmaand
Zon 7u22-20u13
Z Hendrik Werner

*

2497 - DE BRAVE ARABIER DIE KAN LEZEN EN SCHRIJVEN EN VEEL GELD VERDIENEN
*
Het 9de tot en met het Elferndertigste Wereldwonder
.
Een Arabier al hier zonder Koran-bier…..
*
INLEIDING

Je houdt het niet voor mogelijk, maar hieronder maak je kennis met een.. Arabier, als een Café Zonder Bier. Het is een man met een alledaagse aam, namelijk Raid Sattouf, met vriendelijke vraag dat nu nooit meer te vergeten.
Maar aangezien hij ooit werkte – en het overleefde - voor Charlie Hebdo, komt hij bij mij over als een ‘klikskesdrinker’, iemand die van alle lege glazen in het café, de restjes gaat opdrinken…. Zijn laatste ‘Meesterwerk’ lezen: ‘De Arabier van Morgen’ zit er voor mij echter niet in. Ik heb al meer dan genoeg aan de Arabier van vandaag…..
Ja, veel geld verdienen op de kap van een ander – een slechte gewoonte van Slinx - dat wel.  Onderstaand artikel vah E.J. Bron gaat m.i. voorbij aan de grond van de zaak.  Het werk van deze man is dan ook niets meer dan een persoonlijke blik in een zeer verre toekomst van nog vele honderden jaren voor ons…. Die Raid Sattouf, misschien wel een ideale schoonzoon voor velen, is gewoon een soort eigentijdse Arabische Baron von Münckhausen, ja…
*

MIDDENSTUK
Onder voorname dankzegging
overgenomen door Digitalia bij
*
De Arabier die voor “Charlie Hebdo” tekende
Raid Sattouf is een ster in Frankrijk. Zijn strip “De Arabier van morgen” is daar al voor de aanslag van 7 januari verschenen. Hij schetst het beeld van een genadeloos achtergebleven samenleving.

Ik wil niemand kwetsen en ook niet generaliseren door te beweren dat kritiek, en vooral zelfkritiek, niet tot de wezenlijke deugden van de Arabisch-islamitische cultuur behoort. Moslims schijnen, zoals blijkt uit hun reacties op “islam-kritische” teksten en karikaturen, veelmeer te neigen tot het beledigd zijn dan leden van andere culturen en confessies.

Aan alles wat er in de Arabisch-islamitische wereld misgaat – armoede, analfabetisme, werkloosheid – zijn altijd anderen schuldig; het kolonialisme, het kapitalisme, het zionisme, maar nooit diegenen die het in deze landen voor het zeggen hebben.
Natuurlijk bestaan er ook kritische en zelfkritische denkers, die in het teken van de halvemaan zijn opgegroeid. Ayaan Hirsi Ali, Salman Rushdie, Ibn Warraq en Najem Wali, Taslima Nasrin en Hamed Abdel-Samad, die van zichzelf zegt dat hij “van het geloof naar de kennis bekeerd zou zijn.” Maar ze leven en werken allemaal in ballingschap.
Riad Sattouf leeft niet in ballingschap. Hij werd in 1978 in Parijs geboren, zijn vader was Syriër, zijn moeder Française. Het gezin woonde enkele jaren in Libië en Syrië en keerde in het begin van de jaren-90 terug naar Frankrijk, waar de jonge Riad al spoedig zijn talent als striptekenaar ontplooide.
Hij werkte tien jaar lang voor “Charlie Hebdo”en heeft veel prijzen gewonnen. In Frankrijk kent iedereen hem, in Duitsland heeft hij een kleine, maar groeiende fanclub sinds vijf jaar geleden zijn eerste in het Duits vertaalde Graphic Novel “Mijn besnijdenis” op de markt kwam.
Zijn boek “De Arabier van morgen” verscheen in Frankrijk in mei 2014, in Duitsland midden februari van dit jaar, dus kort na de terreuraanslag op de redactie van het satirisch tijdschrift “Charlie Hebdo”. Zo kan de lezer bijna helemaal niet anders dan zoeken naar verborgen aanwijzingen waarmee hij de vreselijke daad van 7 januari zou kunnen verklaren.

Maar “De Arabier van morgen” gaat noch over terreur noch over terroristen, het boek schets alleen maar het leven in Libië respectievelijk Syrië vanuit de zienswijze van een kleine jongen met een pruilmondje en lange, platinablonde haren, die door iedereen lief gevonden wordt en wil knuffelen. Wat uiteraard ook een vorm van subtiele terreur is die sporen in het gemoed achterlaat.
Het gezin van Riad Sattouf behoort tot de betere kringen. De vader, Abdel-Razak, was “bezeten van het idee om dokter te worden”. Omdat hij echter niet tegen bloed kon, studeerde hij geschiedenis en droomde ervan “president” te worden. “Ik zou alles veranderen bij de Arabieren. Ze zouden moeten ophouden met dat vrome gedoe, zich moeten ontwikkelen en de moderne tijd moeten binnentreden.”
De moeder, Clementine, zorgt voor het huishouden en het gezin. Terwijl ze de strijk doet, leest ze uit het “Groene Boek” van Muammar al-Gaddafi voor: “De vrouw is net als de man een menselijk wezen. Dat lijdt geen twijfel.”
Wat de kleine Riad ziet en weergeeft, herinnert aan het sprookje van de keizer zonder kleren. Alleen een kind kan zo precies en zo genadeloos toestanden omschrijven waaraan een samenleving lijdt die op weg naar de moderne tijd is blijven steken.
Voor de stilstand zijn niet alleen de regerende despoten verantwoordelijk – Muammar al-Gaddafi, Saddam Hussein, Bashar al-Assad –, maar ook de neiging van de mensen tot zelfmisleiding en zelfoverschatting. En het gezin is de miniatuur weergave van de samenleving. Wie erbij wil horen, moet bugten voor het dictaat van het staatshoofd. Dat is ook zo bij de Sattoufs.
Maar Abel-Razak, de vader van Riad, is al een stap verder. Hij is de enige in zijn familie die kan lezen en schrijven. Hij zegt: “Als de Arabieren ooit ontwikkeld zijn, zullen ze zich vanzelf van de oude dictators bevrijden.” Zijn vrouw Clementine tempert zijn optimisme. “En wat komt er daarvoor in de plaats? Jonge dictators?” Niet per se. De Arabier van morgen kan ook een kunstenaar zoals Riad Sattouf zijn.
Bron:
http://www.welt.de
Auteur: Henryk M. Broder
Vertaald uit het Duits door:
E.J. Bron
(
www.ejbron.wordpress.com)


UITLEIDING

De enige goede IJs Lammer  is - neen, niet een dode IJs Lammer – maar een Ijs Lammer die met kennis van zaken de IJs Lammerij voor eens en voor altijd ten gronde afbreekt. Iemand die als IJs Lam Godsgeleerde, de ware identiteit van de Stichter beschrijft als een dementerende pedofiele massamoordenaar die 1400 jaar geleden te vuur en te zwaard zijn buurlanden binnenviel. Een hoogmoed-waanzinnige die hallucineerde over ‘Goddelijke Boodschappen’ waarvan hij de Drager beweerde te zijn en daarbij geen tegenspraak duldde..
De bewijzen liggen voor in de IJs Lamwereld zelf en hoeven alleen maar in de volle openbaarheid te worden gebracht. Liefst nadat ze getoetst zijn aan de historische bronnen van de volkeren die hij probeerde uit te moorden.
Dat zou pas kunnen lukken, als de ‘Gelovigen’ massal zouden hebben leren lezen en schrijven, zodat ze individueel de bronnen kunnen raadplegen…..
Vandaar de beeldspraak over Baron von Münckhausen, om te wijzen op de fantasie van het tijdsgebruik Nu, Dan en Nooit. Veel beloven en weinig geven, doet de zotten in vreugde leven…..
Als er tegen dan nog iemand in leven is, die het kan voort vertellen.
*
Op een eeuwig zwijgen en door niemand verder te vertellen……
(‘Get) Digitalia

*
*
EINDE
*

Geen opmerkingen:

Een reactie posten