vrijdag 10 april 2020

60 – TSCHELDT EEN DUIK IN DE RECENTE RODE TERREUR DIE LEIDDE TOT DEZE CRISIS DIE OP HET PINT STAAT ONZE WELVZZRT TE VERNIEIGEN

60 - TSCHELDT
Vrijdag 10 april
*
DE BITTERE WORTELS VAN DE PVDA IN HET BLOEDRODE CHINA
*
*
Nu China Europa komt ‘redden’ van wat President Trump ‘het Chinese virus’ noemde is het nuttig om even stil te staan bij wie de Grote Roerganger Mao was. De oer-PVDA adoreerde dit marxistisch monster dat meer slachtoffers maakte dan Hitler. Zijn grootse gedachten staan in een klein boekje.
**
Bij het afstoffen van onze boekenkast troffen we de Nederlandse vertaling van dit maoïstisch ‘kleinood’ aan. Dat inspireerde de jonge communisten uit de late jaren 60 en begin jaren 70 die hun pamfletten aan de Belgische fabriekspoorten uitdeelden aan arbeiders die net opslag hadden gekregen. Toch bleven ze hen diets maken dat ze vreselijk werden uitgebuit door de kapitalisten. AMADA (Alle Macht aan de Arbeiders) was een maoïstisch-communistisch geïnspireerde splintergroep die een ideologische splinter-bom in de samenleving wou droppen. Ze richtten Geneeskunde voor het Volk op, verdeelden hun blad Solidair, infiltreerden in de vakbond ABVV en maakten gekke studenten van toen nog gekker. Hun utopie van een arbeiders-paradijs bestond echter al tot in 1973 de oliecrisis losbarstte en de daaropvolgende economische crisis links mogelijkheden bood. Wilde stakingen die arbeiders van de 2 grote syndicaten ongenadig tegen elkaar opzette maakte deel uit van het toneel dat AMADA toejuichte. Mettertijd vervelde AMADA tot de Partij van de Arbeid (PVDA) die nadien kortstondig samen heulde met Djab Abu Jajah en vandaag probeert salonfähig te worden met populisten als Peter Mertens en Raoul Hedebouw.
Hun idool van toen, Mao Tse-Toeng veroverde tot zijn eigen verbazing de macht in China nadat hij de nationalisten van Tsjang Kai-Sjek had bedrogen en had verjaagd naar Taiwan. In 1949 riep hij de onafhankelijke Chinese Volksrepubliek uit , in 1958 organiseerde hij de Grote Sprong Voorwaarts met een desastreuze landbouwhervorming die tot een abominabele hongersnood leidde. In 1962 bedacht hij de Culturele Revolutie waarbij elke doorgestudeerde Chinees verdacht werd, jongeren hun ouderen gingen verklikken, boeken werden verbrand, gebouwen vernield, schijnprocessen met afgedwongen fake zelfbeschuldigingen werden opgevoerd en cultuur sowieso verdacht werd. Oude gewoonten, gebruiken en gedachten moesten weg. Intellectuelen werden verbannen om verplichte landarbeid te verrichten. Net als de Revolutionaire Garde in Iran zaaiden de Rode Gardes dood en verderf. De oude Mao liet zich adoreren door de jongeren en zijn macht tegenover critici bleef verzekerd. Mao was trouwens ook de figuur die zich nooit waste maar bij het klaarkomen in zijn vele concubines zich lekker proper geneukt voelde. Ja, dat staat allemaal in biografieën. Dit walgelijke schepsel werd door de linkse intelligentsia in het Westen uiteraard blind aanbeden. Op het einde van zijn bestaan (in 1976 ging hij er eindelijk aan) was hij een buikspreekpop geworden van de Bende van Vier (zijn vrouw en wat vermolmde partijgeneraals) tot de in ongenade gevallen en weergekeerde Deng Xiaopeng orde op zaken stelde met een communistische politiek en een kapitalistische economie. Maar het is bij Mao dat dus de wortels liggen van het volkscommunisme van de Übergezellige PVDA.
**
mmmm
*
Voor ons ligt het ‘Rood Boek van de Kulturele Revolutie’ (de spelling van de toenmalige pedagogische wereldverbeteraars), in 1971 uitgegeven door NV La Taupe met een voorwoord van Achilles Vanthournout. Hij schrijft: ‘Dit is een Mao op zijn best (..), de weg wijzend in de Grote Proletarische Kulturele revolutie. Momenteel kent de revolutionaire beweging in Europa de weeën van een nieuwe ‘geboort’. We zijn overtuigd dat het Rood Boek enige weldoende invloed kan oefenen op de geesten en het optreden van de revolutionairen bij ons’. Het werkje bevat ‘Tuchtregels’ en ‘Aanbevelingen’, maar bovenal veel onzin. Plechtstatig, pompeus, hoogdravend, hol, theoretisch, abstract en utopisch.
Het enige rood in communistisch China was de kleur van het vergoten bloed. Nu het land met de grootse traditie nog steeds in handen is van een dictatoriale partij met kapitalistische manieren betekent zulks niet dat de vos zijn streken heeft verleerd. Vanop de ‘wet markets’ waar dode en levende beesten worden omgetoverd in een smurrie van vetzakkerij met alle virussen van dien en die de lokale chinezen gretig naar binnen schrokken met alle virussen van dien, is de COVID-19-alien de wijde wereld ingetrokken. Nu komt China ons helpen met berekende liefdadigheid, wat eigenlijk niet eens te veroordelen valt. Hun overlevingswijsheid gaat veel verder terug dan de communistische dictatuur (die Westerse import was). China weet wat het doet; China heeft altijd een plan. Het valt te betwijfelen of de welwillende PVDA’ers de tijd voor én na Mao wel revolutionair genoeg vinden.
Florian Cantor
        
*

 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten