maandag 27 juli 2020

290 - DOORBRAAK EINDE NABIJ UNITAIR PARLEMENT SAMEN MET HET EINDE VAN COVID-19 EEN VERJAAL VAN NET EVEN VOOR MIJN IMMONIMISATIE WEGENS DAT ‘BED-ONVA’L’ DAT MIJ VOOR WEKENLANG IMOOBIMISEERDE TOT ONZE BELFORTEN INNENS TOT LEVEN KWAMEN

 290 - DOORBRAAK EINDE NABIJ
VAN UNITAIR PARLEMENT
SAMEN MET HET EINDE VAN Covid-19
*
*
Dinsdag 23 juni 2020
*
Dit is een verhaal uit de lappenmand van vòór mijn immobilisatie die nu al weken aansleept. Neemt U me dus niet kwalijk dat hieronder dus befgrippen aan de oppervlakte komen die dateren van toen ik nog niets wist over de overal in Vlaanderen in beweging gekomen Vlaamse belforten.
**
*
BUITEN DE GRONDWET TREDEN IS DE ENIGE UITWEG UIT DE CRISIS
**
De voorzitter van Open Vld Egbert Lachaert, CD&V Joachim Coens en MR Georges-Louis Bouchez, na hun onderhoud bij premier Wilmes. Ze willen verder onderhandelen over een volwaardige regering.

 to: ©Belga
*
*
 ‘België is financieel en structureel failliet’. Dat zei een waarnemer me deze week. Waar zitten de knopen in ons politiek systeem die naar dit structureel failliet leiden? Waar de structuur beslissen moeilijk maakt, is de begroting het slachtoffer. Structureel zijn er twee basisknelpunten: de macht van de partijvoorzitters en de vergrendeling. Iets anders dan buiten de Grondwet treden is niet meer mogelijk.
Belangrijke verkiezingen
‘De belangrijkste verkiezingen in dit land zijn niet de federale verkiezingen of de deelstaat-verkiezingen, maar wel de verkiezingen van de partijvoorzitters.’

Dat schreven Hendrik Vuye en Veerle Wouters in Schone Schijn, Particratie wurgt democratie (2019-Uitgeverij Doorbraak). In dat boek beschrijven ze het ontstaan en de mechanismes van die particratie.
In 2015 schreef Ivan De Vadder in The power People (Borgerhoff & Lamberigts) dat partijvoorzitters een helikopter-positie hebben (p. 70). Ze zweven boven de regeringen, waarvan zij de ministers benoemd hebben. Vanuit die positie kunnen ze wegen op alle belangrijke dossiers. De partijvoorzitter benoemt niet enkel de ministers. Wie parlementslid wordt, wordt door de partij bepaald en betaald, schrijft De Vadder.
Politiek heeft een prijs
Voor meer gedetailleerde info over de partijfinanciering, moet je Bart Maddens zijn. Die schreef in 2019 De prijs van de politiek (2019 Lannoo Campus), over de financiering van partijen, maar ook van de verkiezingscampagne. Die regels geven de partijvoorzitters nog meer macht, want wie de eerste kandidaat op de lijst is, mag veel meer uitgeven dan wie een gewone kandidaat is.

Maddens beschrijft hoe de partijen onderling afgesproken hebben hoeveel ze mogen uitgeven voor verkiezingen. Eigenlijk een soort wettelijke kartelafspraak. Kwestie van elkaar niet dood te concurreren. Elke campagne wordt goedkoper, want het bedrag wordt niet geïndexeerd. Het geld en de macht blijft in de partij.
Volgens Vuye & Wouters is het met het huidige systeem wachten tot het volgende ongeluk. Dat ongeluk voltrok zich op 15 maart 2020. Toen was zelfs een pandemie een onvoldoende crisis om de partijbonzen te bewegen tot een Belgische regering. Dat het volk de vaudeville beu is, kan de partijvoorzitters weinig deren. Het geeft enkel angst voor de stembus.
Veranderen om te behouden
Naast de partij-financiering die de particratie versterkt, is er natuurlijk de Belgische vergrendeling. De volkomen vastgelopen Belgische structuur. Mark Deweerdt schreef hier gisteren waarom een her-unitarisering geen oplossing is. Het geeft een beeld van de bevoegdheidsversnippering.

Ter plaatse trappelen zuigt ons enkel dieper in het moeras

Laat ons nu samen de analyse maken dat het Belgische politieke systeem blokkeert. Het status quo is dan geen oplossing. De paradox is dat wie België wil redden, het moet hervormen, maar niet durft omwille van partijen die verder willen regionaliseren. Ter plaatse trappelen zuigt ons enkel dieper in het moeras.
Confederalisme
Hedendaagse belgicisten zouden het confederalisme moeten omhelzen. Het is de enige oplossing om het koninkrijk te redden. Een confederatie, federatie met twee, of drie of vier. Maar geen van die voorstellen heeft een meerderheid.
De grondwet zit ook zodanig vergrendeld dat een vlotte aanpassing aan een nieuwe situatie quasi onmogelijk is. Daarbij zijn de vorige wijzigingen niet altijd even consequent en doordacht gebeurd. Een ingewikkeld land, met allerhande dubbele meerderheden, ondoorzichtige en loodzware structuren en een rigide systeem om een grondwet te wijzigen… een recept voor een catastrofe is het.

Veranderingen komen er door en na een crisis
Het gevolg is een tekort op de begroting van 130% van het bbp of zo’n 60 miljard. ‘Moeten we dan tijd verspelen aan institutionele onderhandelingen?’ klinkt het snel. Het antwoord is ja. Een crisis doet de systeemfouten aan de oppervlakte komen. Veranderingen komen er door en na een crisis.
Vierde republiek
De situatie in België is vergelijkbaar met het einde van de Vierde Republiek in Frankrijk. Het systeem is op. In Frankrijk is men dan overgegaan op de Vijfde Republiek. Met een nieuwe grondwet, nieuwe regels, andere en aangepaste afspraken.

Wie België wil behouden zou best dat voorbeeld volgen. Een nieuwe grondwet stemmen, nieuwe afspraken maken om de politiek in dit land te organiseren. Die nieuwe grondwet moet dan door verkiezingen of een referendum geplebisciteerd worden.
Hervorming
 Alles wat nodig is voor een grondige grondwetshervorming ligt al jaren op tafel: een lichte en efficiënte staatsstructuur, homogene en duidelijk afgebakende bevoegdheden, financiële verantwoordelijkheid van de deelstaten, objectivering van de transfers. Daarnaast de nodige politieke hygiëne: depolitisering van de administraties, afschaffing van de kabinetten, herzien of afschaffen van de wet op de partijfinanciering, de wet op verkiezingsuitgaven aanpassen of schrappen, kleinere kiesomschrijvingen.

Maar terwijl ik dit schrijf, besef ik hoe onmogelijk dat is. De verschillen tussen de landsdelen zijn politiek en sociaaleconomisch gewoon te groot geworden. Franstaligen zijn bang dat ze te veel zullen verliezen bij een verbreken van het status quo.
België/Vlaanderen
Als die verandering in België niet kan, dan moet het Vlaams Parlement het voortouw nemen. De Vlaamse regering kan dan eindelijk eens gaan voor een ‘wervend project’. Een toekomst voor Vlaanderen.

In 1999 gaf het Vlaams Parlement een voorzet door vijf resoluties over de staatshervorming goed te keuren. Niet dat de goedkeurende partijen zich in Belgische onderhandelingen daar veel van aantrokken. Maar er bleek wel een ruime gedeelde toekomstvisie te zijn in dat Vlaams Parlement.

Wat houdt ons tegen?
Mevrouw Homans, voorzitter van het Vlaams Parlement, het lijkt me tijd om die oefening eens over te doen. Met dat resultaat kunnen dan gesprekken aangeknoopt worden. Wordt dat niets, dan is een volgende stap een Vlaamse Grondwet. Vlaanderen heeft die bevoegdheid. Wat houdt ons tegen?
Meerwaarde van België?
 Er is in Vlaanderen een groeiende groep kiezers die stemmen voor partijen die meer Vlaanderen en minder België willen. Misschien kunnen de Vlaamse parlementsleden een antwoord geven op de vraag van die kiezers: wat is de meerwaarde van België voor de Vlamingen? Als die klein tot onbestaande is, trek dan uw conclusies.
Pieter Bauwens
 
*
NA GESCHRIJFSEL
*
Vaderlandsliefde
-
In de vaste rubriek van deze blog 184 - HET DINSDAG BROOD kon U al de hoogst individuele expressie van de hoogst individuele emotie lezen over wat ons nog te wachten zou kunnen staan met het afvoeren van het historisch wangedrocht dat hier al lange jaren Coburgia genoemd wordt. Soms ook wel eens de aan het wrak van de grond gelopen Belgica.

Julius Cesar moest het eens weten!

Dit    Apenland danken na Waterloo de Vlamingen aan hun vriendschap met Engeland. En dus zal ik, uit respect voor die oide vriendschap, er verder maar over zwijgen. Troost en verzoening vindend o.a. in het artikel van DE TIJD over dat Kruishoutems boeren nageslacht op 300 Ha patattengrond in de Condroz. Ik zei het al: ter wille van de boer die plorg, besta de wereld voort. En tussen haakjes, Kruishoutem, dat nu KRUISHEM heet ligt in de Vlaamse Ardennen, op de grens met West-Vlaanderen, maar behoort administratief tot Oost-Vlaanderen. Ik kan het weten want heb er 15 jaar gewoond tot Tante Paul (Paul Thant) vn de Tsjeven, in samenwerking met de Hasseltse Kanaalduiker een groot deel van het eeuwenoude gehucht De Best omtoverde tot landbouwzone. Administratief foutje met het geel inkleuren van een tarmac-je dat aan de overkant grensde aan bloot patattennland.

BOEM BOEM zonder BLA BLA….

Eeuwigdurend en nog langer instandhoudings, bouw- en verbouw verbod.

Führer Befehl. ’s Mail halten. Raus.

Vaarwel dus hobby-boerderij van anderhalve hectare in bestaande volgebouwde woonzone. Na 9 jaar vruchteloos procederen hebben we de moet opgegeven en zijn zo (2002) inn get Aards Parradijs Bolsena (Italië. Etruskenland) terecht gekomen. Precies de dag da we os daar bij de Notaris “verbrand” hadden kwam er telefonisch melding dat Thant had toegegeven. Goedkeuring voor uitbreiding met 15%. Dar de ruïne ondertussen door ons was neer gebulldozed en de bouwplaats van nieuwe funderingen met beton sokkel van 8 x15. Dat werd dus met de mantel der gewijzigde? politieke Liefde toegedekt. Een beetje logisch, in die zin, dat de Brusselse potentaten vreesden dat voor hen de wind verkeerd begon e blazen. En dus zag men in Kruishem ineens ook het Eigen Volk Eerst ’n bdetje graag…
-
Na haast drie jaar te zjjn ‘grepatrieerd, voel ik steeds harder de roep van Perrarca. Ginds aan de Overkant der Alpen wacht ons nog altijd een warme thuis, want door omstandigheden geraakt het boeltje daar maar niet verkocht…
-
Best dus dat de Klokken van Rome thans als bij wonder overstemd worden door de van einder tot eeinder de eigen Vlaamse belforten.
**
*
Hun naam is Roeland en ze luiden, alhoewel deze hierboven nog altijd maar niet in de toren is geraakt, storm over Vlaanderenland.


 

Geen opmerkingen:

Een reactie posten